deel 3

Noordkaap, deel 3

2 juni 2006

 

Ik heb de boot gehaald en zit al een eind in Noorwegen. Voor de meeschrijvers achter de buis: Ik zit nu in Oppdal ongeveer 150 kilometer voor Trondheim. Het is mijn vijftiende dag onderweg en ik heb 1940 kilometer gefietst. Het gaat allemaal prima.

 

Mijn laatste bericht was van een camping in Denemarken. Het duurde toen nog anderhalve dag voordat ik in Hirsthals was waar ik de boot zou nemen. In Viborg bleek dat ik een nieuwe buitenband nodig had omdat de achterband gescheurd was. Waarschijnlijk door een te lage spanning, iets beter opletten op de druk. Gelukkig was er een fietsenhandel. De medewerkers straalden weinig vertrouwen uit maar ik wist exact wat ik nodig heb dus daar kon ik mooi omheen.

 

Van Viborg naar Aalborg. Hier hadden ze een carnaval! Om negen uur 's ochtends liepen ze met blikjes Tuborg over straat of verkleed als Noorman, met ontbloot bovenlijf of verkleed als iets met een zeer kort rokje aan, hoge hakken en een topje. Het was in Aalborg 10 graden. Bij navraag bleek dat dit wel het grootste carnaval van Noord Europa was! Ach, ze hadden lol....

 

In Hirsthals was ik om 15.00 uur en bleek dat ik de nachtboot van 1.15 uur zou nemen. Nu was ik niet de enige die moest wachten en heb ik me aangepast aan de gewoonten van de Noren en Denen die aan het wachten waren. Je koopt drank en je gaat lang drinken. Geholpen door de Bitter van een stel Noorse broers, stond ik al snel minder vast op de benen. Spaghetti gegeten in een iets wat voor Italiaans moet doorgaan en vervolgens de avond in een Kro doorgebracht. Hier kwam een Deense groep vrouwen binnen die uit de jukebox de Beach Boys haalden en daarop gingen dansen. Ik heb nog een praatje gemaakt van twee timmerlieden van de Faeröer eilanden. Zij vroegen zich af waarom ik gewoon niet vier weken naar de Caraïben ging. Een vraag die nog lang door mijn hoofd bleef spoken.

 

Op de boot geslapen in het gangpad. Er waren geen goedkope hutten meer dus dan maar ergens gewoon gaan slapen. Wonderwel goed geslapen.

 

De volgende dag: NOORWEGEN. Het beloofde land of zo iets. Meteen was het heel anders. Granieten rotsen uit het water, bergen in de verte en geen wind. Vanaf de boot meteen weer gaan fietsen. Het moraal was hoog en snel zoefde Noorwegen onder mijn banden door. Het was zondag dus enkele fietsers op de weg en voor de rest lege wegen. Ik kreeg wel last van mijn rechter achillespees. Deze heb ik maar ingetaped (ik doe maar wat, maar het ziet er altijd heel indrukwekkend en professioneel uit).

 

De eerste dag in Noorwegen was meteen top. De volgende twee dagen was ik 's avonds helemaal uitgeput. Gelukkig kon ik toen wildkamperen zodat ik niet per se een camping moest halen. Het slapen gaat steeds beter, ondanks dat het nauwelijks nog donker wordt. Ik word vaak wakker met de gedachte "oh, het is al licht straks moet ik eruit" dan kijk ik op mijn horloge en dan is het nog half vier 's nachts. Lekker omdraaien, mmmm.

 

De route die ik heb gekozen is niet de makkelijkste door het zuiden van Noorwegen en ik heb het nu achter de rug. Ik heb vaak van het ene dal naar het andere dal moeten klimmen. Bij drie keer ging dat over de echte hoogvlaktes van het Noorse gebergte. Dat is zwaar klimmen maar de beloning is ook enorm. Je staat opeens tussen de sneeuw en je hebt weidse uitzichten.

 

Gisteren ging ik over de Jotunheimen. Dit was echt schitterend. Het fietsen ging gemakkelijk. Het was ongeveer 0 graden met een strak blauwe lucht. Aan weerzijde van de weg lag sneeuw en het was alsof je door een sneeuwvlakte aan het fietsen was. Heel veel motorrijders gezien. Vlakbij is een Harley treffen en uit heel Europa kwamen er van die plofmachines naar toe. En die moesten natuurlijk ook de toerist uithangen. Even gestopt en gepraat met Achterhoekse Harleyrijders. Leuke gasten, ze snapten niet waar ik nou helemaal mee bezig was, maar dat gevoel was wederzijds.

 

Mijn dagindeling: tussen 7.00 en 7.30 opstaan. Inpakken en ontbijten met een kop koffie.

10 kilometer: eerste pauze

30 kilometer: tsjaka, 1% van afstand Kristiansand - Noordkaap afgelegd

42 kilometer: tsjaka, 1% van afstand Nuth - Noordkaap afgelegd

tussen 30 en 40 kilometer: even iets eten, banaan of koekjes of een lekker broodje bij een bakker.

50 kilometer: alweer heel wat gefietst, ik begin een beetje flauw te worden.

60 kilometer: tsjaka: 2 %, maar nu heel erg flauw

tussen 60 en 70 kilometer: ergens wat uitgebreider eten.

84, 90, 120, 126 kilometer: tsjaka momenten.

100 kilometer: grote pauze en opladen voor de laatste loodjes

120 kilometer: nu heb ik het gehad: ik hou er mee op.

of 150 kilometer: nu heb ik het gehad: ik hou er mee op.

Tussen 19:00 en 20:00 kom ik op eindbestemming aan. Ik zet snel de tent op. Ruim alles in, ga douchen en start meteen met koken en ga ondertussen SMS'en. Na het eten mijn dagboek bijschrijven en zo vroeg mogelijk naar bed.

 

Fysiek: Mijn knieën doen het zonder problemen en vertrouw ik nu volledig. Mijn rechter achillespees is een bron van zorg geweest maar lijkt zich te herstellen. Vandaag doet hij al geen pijn meer. Mijn zitvlak: Ik heb het vermoeden dat zich daar steenpuisten aan het ontwikkelen zijn. Naast hygiëne doe ik daar niets tegen, dus ik zal wel zien (of voelen).

Mentaal: 's Ochtends duidelijke motivatieproblemen om mijn bed uit te komen. Als ik eenmaal op de fiets zit, heb ik geen motivatie meer nodig. Die benen gaan als vanzelf. Ik begin wel steeds meer na te denken. Dit komt doordat alles vanzelf gaat. Dat vele denken is soms wel eens nadelig voor mijn geestelijk welbevinden. Gelukkig is de omgeving zo mooi. Ik denk ook vaak dat het heerlijk is dat ik hier mag fietsen. Wat ik vervelend vind dat ik tot nu toe heel weinig mensen tegen kom. De campings zijn verlaten en onderweg kom ik alleen blikken tegen. Sommige van die blikken zijn Nederlands maar dat verandert de toegankelijkheid niet. Ik zit nu op de grote weg naar het Noorden en ik hoop dat ik wat metgezellen kan treffen. In ieder geval waar ik een langer gesprek dan 2 minuten mee kan voeren.